تاريخچه کوتاهی از کتاب دائودچينگ:

دائودچينگ يکی از کتابهای کهن چين است. كتاب به خط چينی تصويری نوشته شده است و هيچ نسخه اصلی وجود ندارد، هرچه داريم رونوشتی از رونوشت‌هاست. كتاب از هشتاد و يك سوترا تشكيل شده است. سوترا به معنای رشته ای از افكار پيوسته در قالبی شعر گونه است. اين باور نيز وجود دارد كه پيوستگی اين سوتراها در طول زمان عوض شده و به گونه ای ديگر به غير از ترتيب اوليه قرار داده شده است. زبان كتاب متعلق به بيست و پنج قرن قبل است، كه با زبان كنونی چينی فاصله دارد و طبعاً اين مجموعه عوامل باعث شده است كه كتاب دارای تفسيرها و ترجمه های گوناگون باشد. فقط بيش از شصت ترجمه كتاب به زبان انگليسی وجود دارد. افسانه ها مي‌گويند كه دائو ده چينگ توسط لائوتسو نوشته شده است. لائوتسو به معنای خردمند‏‏، پرستيدنی، فرزانه، معلم، كودك و پير قابل ترجمه است.

افسانه های زندگی لائوتسو كم و بيش آشنا هستند. پدر او ستاره دنباله داری است و مادرش زنی كه او را شصت و دو سال در رحم خود نگاه داشت. مي‌گويند وقتی كه به دنيا آمد موهای او سفيد بود. او كتابدار سلطنتی در لويانگ از استان هوتان بود.

مي‌گويند كه وقتی او 90 ساله بود، كار خود را به عنوان كتابدار سلطنتی رها كرد و سوار بر بوفالوی آبی به سوی ماورا مرزهای تمدن زمانه خود و به سوی صحرا راند. وقتي‌كه به دروازه های ديوار بزرگ زمان خود رسيد، مردی به نام ين هسی Yin Hsi نگهبانی كه در رويا آمدن قديسی را ديده بود، او را شناخت و قبل از خارج شدن از قلعه ين هسی جلوی او را گرفت و از او خواست كه حكمت خود را برای نسل های آينده بنويسد. نتيجه اين نوشتار‏ دائو ده چينگ است. اين يك اسطوره است، اما تعريف دقيقی است از آنچه كه تعاليم عالی اتفاق مي‌افتد؛ آن كسی كه مي‌داند صحبت نمي‌كند، اما استفاده از كلمات نيز برای او مشكلی نيست. وقتی كه كسی می پرسد او پاسخ مي‌دهد